ಹೊಸದಿಲ್ಲಿ: ರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಾಪ್ತ ಬಾಲಕಿಯೊಬ್ಬಳ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾಮೂಹಿಕ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆದಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪ ದೇಶವನ್ನೇ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸಿದೆ. ಆಗಸ್ಟ್‌ 4ರಂದು ನಡೆದ ಘಟನೆ ತಡವಾಗಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು, ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಬಸ್‌ ಚಾಲಕ ಕುಲದೀಪ್ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಾಹಕ ಸಂದೀಪ್ ಅವರನ್ನು ಪೊಲೀಸರು ಬಂಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ ಎನ್ನಲಾದ ಬಸ್‌ನ್ನೂ ಪೊಲೀಸರು ವಶಕ್ಕೆ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಮೂಲಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ಮೂಲದ 16 ವರ್ಷದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿ ಆಗಸ್ಟ್‌ 4ರಂದು ದಿಲ್ಲಿಯಿಂದ ನೋಯ್ಡಾ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯೆ ಬಸ್‌ಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಬಸ್‌ಗೆ ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು, ಬಳಿಕ ಬಸ್‌ನಲ್ಲೇ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎಸಗಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪ ಕೇಳಿಬಂದಿದೆ. ಸುಮಾರು 47 ಕಿ.ಮೀ. ದೂರದ ಪ್ರಯಾಣದ ಬಳಿಕ ಬಾಲಕಿಯನ್ನು ದಿಲ್ಲಿಯ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಗೇಟ್‌ ಬಳಿ ಇಳಿಸಿ ಆರೋಪಿಗಳು ತೆರಳಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ.

ಬಳಿಕ ಸಂತ್ರಸ್ತೆ ಸಮೀಪದ ಪೊಲೀಸ್‌ ಠಾಣೆಗೆ ತೆರಳಿ ದೂರು ನೀಡಿದ್ದು, ಪೊಲೀಸರು ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಿಸಿಕೊಂಡು ತನಿಖೆ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರಿ ಮಳೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಸಿಸಿಟಿವಿ ದೃಶ್ಯಾವಳಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಆರೋಪಿಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ.

ಈ ಘಟನೆ ಕೇವಲ ಮತ್ತೊಂದು ಅಪರಾಧ ಪ್ರಕರಣವಲ್ಲ. ಅಪರಾಧ ಎಸಗುವ ಮುನ್ನವೇ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾನೂನಿನ ಭಯ ಏಕೆ ಮೂಡುತ್ತಿಲ್ಲ? ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಇದು ಎತ್ತಿದೆ. ಮಹಿಳೆ ಅಥವಾ ಅಪ್ರಾಪ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎಸಗುವ ಧೈರ್ಯವೇ ಬರದಂತೆ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.

ಕಠಿಣ ಕಾನೂನುಗಳಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಜಾರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕಾನೂನಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಪರಾಧ ನಡೆದ ನಂತರ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅಪರಾಧ ಮಾಡುವ ಮುನ್ನವೇ ‘ಇದಕ್ಕೆ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ’ ಎಂಬ ಭಯ ಮೂಡುವಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಗತ್ಯ.

ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷತಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಲಪಡಿಸುವುದು, ಚಾಲಕರು ಮತ್ತು ನಿರ್ವಾಹಕರ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಪರಿಶೀಲನೆ, ಸಿಸಿಟಿವಿ ಹಾಗೂ ತುರ್ತು ಸಹಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ದೂರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ತಕ್ಷಣದ ಪೊಲೀಸ್‌ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯಲ್ಲಿ ವೇಗ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಜಾರಿಯಾಗಬೇಕು. ಪ್ರಕರಣಗಳು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ವಿಳಂಬವಾಗದಂತೆ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ ಸಂತ್ರಸ್ತರಿಗೆ ಶೀಘ್ರ ನ್ಯಾಯ ದೊರಕಿಸುವಂತಿರಬೇಕು.

ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಭಯ ಮಾತ್ರವೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ. ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಬೆಳೆಸಬೇಕು.ಮನೆ, ಶಾಲೆ, ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್‌ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರವ, ಒಪ್ಪಿಗೆ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಗಡಿ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯ ಕುರಿತು ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ.

ಅಪರಾಧಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುವುದು ನ್ಯಾಯ. ಆದರೆ ಅಪರಾಧ ಮಾಡುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೇ ಬೆಳೆಯದಂತೆ ತಡೆಯುವುದು ಸಮಾಜದ ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.

ಮಹಿಳೆಯರು ರಾತ್ರಿ ಹೊರಗೆ ಬರಲು ಹೆದರಬೇಕಾದ ಸಮಾಜ ನಮಗೆ ಬೇಡ; ಮಹಿಳೆಯ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಮಾಡಲು ಯೋಚಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಕಾನೂನನ್ನು ನೆನೆದು ಹೆದರಬೇಕಾದ ಸಮಾಜ ಬೇಕು.

ಕಾನೂನು ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಅಕ್ಷರವಾಗಿರಬಾರದು. ಅದು ಅಪರಾಧಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಯ, ಸಂತ್ರಸ್ತೆಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಬೇಕು.