ಮೀಸಲಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸೇರ್ಪಡೆ..ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ 7.5% ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೋಟಾ: ಬಡ-ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಬಲವೇ???ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ಯಾಚ್‌ವರ್ಕ್‌?

ಬೆಂಗಳೂರು: ವೃತ್ತಿಪರ ಕೋರ್ಸ್‌ಗಳ ಪ್ರವೇಶದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಶೇ.15ರಷ್ಟು ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿದವರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಶೇ.7.5ರಷ್ಟು ಹಾರಿಜಾಂಟಲ್ ಮೀಸಲು ನೀಡಲು ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರ ಮುಂದಾಗಿದೆ. ಉಳಿದ ಶೇ.7.5ರಷ್ಟು ಮೀಸಲು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದ ಅನುದಾನಿತ ಹಾಗೂ ಖಾಸಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ನೀಡುವ ಪ್ರಸ್ತಾವವಿದೆ.

ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆಯ ಕರಡು ಅಧಿಸೂಚನೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ 1ರಿಂದ 10ನೇ ತರಗತಿ ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರಿ ಪಿಯು ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡಿದ ಅರ್ಹ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಈ ಹೊಸ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ವೃತ್ತಿಪರ ಕೋರ್ಸ್‌ಗಳ ಪ್ರವೇಶದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಅವಕಾಶ ಸಿಗಲಿದೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನಾಚರಣೆಯಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದ ‘ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಹಾಯಹಸ್ತ’ದ ಭಾಗವಾಗಿ ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ಮುಂದಿಡಲಾಗಿದೆ.

ಉದ್ದೇಶ ಒಳ್ಳೆಯದೇ… ಆದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಲ್ಲಿದೆ!

ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿ, ಸೀಮಿತ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎದುರಿಸುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ. ನಗರ ಪ್ರದೇಶದ ದುಬಾರಿ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಕೋಚಿಂಗ್ ಸೌಲಭ್ಯ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ಬೆಂಬಲ ದೊರೆಯುವುದು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಮಹತ್ವದ ಹೆಜ್ಜೆಯೇ ಸರಿ.

ಆದರೆ ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಮೀಸಲಾತಿ ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಚರ್ಚೆಗಿಂತ, ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜುಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಚರ್ಚೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಬೇಕಲ್ಲವೇ?

ಮೀಸಲಾತಿ ಬೇಕೋ, ಗುಣಮಟ್ಟ ಬೇಕೋ?

ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಈಗ ‘ಮೀಸಲಾತಿ ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ಪ್ರತಿಭೆ ಮತ್ತು ಅಂಕಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ’ ಎಂಬ ಅಭಿಯಾನಗಳು ಹಾಗೂ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಈ ಚರ್ಚೆ ಯಾವ ಹಂತ ತಲುಪುತ್ತದೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಸ್ವರೂಪ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಈಗಲೇ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಚಾರ ಮಾತ್ರ ಸ್ಪಷ್ಟ—ಅವಕಾಶದ ಅಂತಿಮ ಮಾನದಂಡವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ್ಯಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವ ಸಿಗಬೇಕು ಎಂಬ ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ.

ಹೀಗಿರುವಾಗ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದೆ ಇರುವ ನಿಜವಾದ ಸವಾಲು ಕೇವಲ ಕೋಟಾ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಲ್ಲ. ಗ್ರಾಮದ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ, ನಗರದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಇಳಿಯುವಂತಹ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಿರ್ಮಿಸುವುದು.

ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರು, ಆಧುನಿಕ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಗಳು, ಡಿಜಿಟಲ್ ಶಿಕ್ಷಣ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಭಾಷಾ ಕೌಶಲ್ಯ, ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ತರಬೇತಿ, ವೃತ್ತಿಪರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ಉತ್ತಮ ಗ್ರಂಥಾಲಯ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲೇ ಲಭ್ಯವಾದರೆ, ಮೀಸಲಾತಿಯ ಅವಲಂಬನೆಯೇ ಕ್ರಮೇಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು.

50:50 ಮಾದರಿ ಬಂದರೆ?

ಸರ್ಕಾರಿ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ನಡುವಿನ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಅಂತರವನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಮೊದಲು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲಿ. ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜುಗಳ ಶಿಕ್ಷಣ ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಾಗಲಿ. ನಂತರ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು 50:50 ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹಂಚುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಂದರೂ ಬಹುತೇಕ ಯಾರೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಏಕೆಂದರೆ ಆಗ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಗಿಂತ ಅವನಿಗೆ ದೊರೆತ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಅವನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರತಿಭೆ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದರಿಂದ ಗ್ರಾಮೀಣ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೂ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಗದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೂ ಅನ್ಯಾಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಮೀಸಲಾತಿ ಪಡೆಯಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸದಂತಹ ಸಮಾನ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ರಾಜಕೀಯ ಘೋಷಣೆಗಳಾಚೆಗೆ ಉತ್ತರ ಬೇಕಿದೆ

ಮೀಸಲಾತಿ ಎನ್ನುವುದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತವೇ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆಯೂ ಅಗತ್ಯ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚುನಾವಣಾ ಅವಧಿಯಲ್ಲೂ ಹೊಸ ಕೋಟಾ, ಹೊಸ ಒಳಮೀಸಲು, ಹೊಸ ಭರವಸೆಗಳು ಘೋಷಣೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ಮೂಲ ಸಮಸ್ಯೆಯಾದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳ ಅಸಮಾನತೆಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.

ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗೆ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದು, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಸುಧಾರಿಸುವುದು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ತರಬೇತಿ ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳ ಮಟ್ಟದ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ನಿಜವಾದ ಸವಾಲು.

ಮೀಸಲಾತಿ ಇರಲಿ… ಆದರೆ ಗುರಿ ಬದಲಾಗಲಿ

ಗ್ರಾಮೀಣ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶೇ.7.5ರಷ್ಟು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮೀಸಲು ನೀಡುವ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ತಕ್ಷಣದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯನ್ನಾಗಿ ನೋಡುವ ಬದಲು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ನೋಡಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಇಂದು ಒಂದು ಗ್ರಾಮೀಣ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಮೀಸಲಾತಿಯಿಂದ ಸೀಟು ಸಿಗಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾಳೆ ಅದೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಭೆಯಿಂದಲೇ ಸೀಟು ಪಡೆಯುವಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾದರೆ ಅದೇ ನಿಜವಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ರಾಂತಿ.

ಹಳ್ಳಿಯ ಮಗುವಿಗೆ ಕೋಟಾ ಬೇಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇರಬಾರದು; ಕೋಟಾ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಗರದ ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿ ಗೆಲ್ಲುವಷ್ಟು ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಿಗಬೇಕು.

ಅದೇ ನಿಜವಾದ ‘ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಹಾಯಹಸ್ತ’.
ಅದೇ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾರತದ ಶಾಶ್ವತ ಸಬಲೀಕರಣ.
ಮತ್ತು ಅದೇ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭಕ್ಕಿಂತ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗೆಲುವಾಗುತ್ತದೆ.

##RuralQuota #GovernmentSchools #EducationReform #ReservationDebate #KarnatakaEducation #StudentWelfare #QualityEducation