ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯವೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಈ ದುರ್ಘಟನೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನದಟ್ಟಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಬೆಳಗಾವಿಯ ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯ ಡಾ. ದಿನೇಶ್ ಭಟ್ಕಳ್ ಅವರ ಅಂತ್ಯವು ಸಮಾಜವನ್ನೇ ಮೌನಗೊಳಿಸಿದ ದುರಂತವಾಗಿದೆ. ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಅನೇಕ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದ ವೈದ್ಯರು, ತಮ್ಮದೇ ದೇಹದ ನೋವಿನ ಎದುರು ಕೊನೆಗೆ ಕುಸಿದುಬಿದ್ದದ್ದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲುಕುತ್ತದೆ.

ಶ್ವಾಸಕೋಶ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಎನ್ನುವುದು ದೇಹವನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಯಿಲೆ. ತೀವ್ರ ಎದೆನೋವು, ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆ, ನಿರಂತರ ಔಷಧಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಸುತ್ತಾಟ — ಇವೆಲ್ಲವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬದುಕಿನ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನೇ ಹಿಂಡಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ವಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ದೈಹಿಕ ನೋವಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ ಕೂಡ ಸೇರಿ, ಬದುಕೇ ಭಾರವಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೊರಗೆ ಕಾಣಿಸದ ಮನಸ್ಸಿನ ಗಾಯವೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ನೋವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಡಾ. ದಿನೇಶ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ “ನೋವಿನಿಂದ ಬೇಸತ್ತು ಕಠಿಣ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದು, ಅವರ ನೋವು ಎಷ್ಟು ಅಸಹನೀಯವಾಗಿತ್ತೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಇತರರಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಕೊನೆಗೆ ತನ್ನ ನೋವಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ಹೋದದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ವಿಷಾದನೀಯ ಸಂಗತಿ.

ಪ್ರಭಾಕರ್ ಕೋರೆ ಅವರಿಗೆ ವಾಟ್ಸಪ್ ಸಂದೇಶ

“ನೀವು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ಈಗ ನನಗೆ ತೀವ್ರವಾದ ಎದೆನೋವು ಸಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಅಸಹನೀಯ ನೋವಿನಿಂದ ಬೇಸತ್ತು ನಾನು ಕಠಿಣ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ. ನಗರ ಪೊಲೀಸ್ ಆಯುಕ್ತರಿಗೂ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿ.”

— ಎಂದು ಡಾ. ದಿನೇಶ್ ಭಟ್ಕಳ್ ಅವರು ಕೆಎಲ್‌ಇ ಮಾಜಿ ಕಾರ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷ ಪ್ರಭಾಕರ್ ಕೋರೆ ಅವರಿಗೆ ವಾಟ್ಸಪ್ ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾಗಿ ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ.

ಈ ಒಂದು ಸಂದೇಶವೇ ಅವರು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೈಹಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ವೇದನೆ ಎಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿತ್ತೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಸಾವಿರಾರು ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದ ವೈದ್ಯರು, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ನೋವಿನ ಮುಂದೆ ಅಸಹಾಯಕರಾದದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಮನಕಲಕುವ ಸಂಗತಿ.

“ಒಬ್ಬರ ನೋವು ಕಾಣಿಸದೇ ಇರಬಹುದು,
ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೃದಯವೇ ನಿಜವಾದ ಮಾನವೀಯತೆ.”

ಈ ಘಟನೆ ನಮಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ —
ಕೇವಲ ದೇಹದ ಆರೋಗ್ಯವಲ್ಲ, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಮುಖ್ಯ.
ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಅಥವಾ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಂದ ಬಳಲುವವರನ್ನು ಔಷಧಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಪ್ರೀತಿ, ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಬೆಂಬಲದಿಂದಲೂ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. “ಧೈರ್ಯವಾಗಿರಿ” ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಮಾತು, “ನಾವು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿದ್ದೇವೆ” ಎನ್ನುವ ಭರವಸೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಔಷಧಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ವಯಸ್ಸಾದವರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುವವರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಏಕಾಂಗಿ ಭಾವನೆ, ನಿರಾಶೆ ಮತ್ತು ನೋವುಗಳನ್ನು ಕುಟುಂಬಸ್ಥರು ಹಾಗೂ ಸ್ನೇಹಿತರು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಅವರ ಮಾತು ಕೇಳುವುದು, ಅವರ ಜೊತೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವುದು, ಅವರಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ನೀಡುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.

“ಆರೋಗ್ಯ ಇದ್ದರೆ ಜೀವನ ಇದೆ;
ಮನಶಾಂತಿ ಇದ್ದರೆ ಬದುಕಿಗೆ ಅರ್ಥ ಇದೆ.”